۲۱نوامبر۲۰۱۳- فوت وفن جدیدی که بنیان اون برپایه نانوتکنولوژیه این امکان رو واسه بیماران دیابتی جفت و جور کرده که از راه آزاد سازی انسولین بدون درد و با به کار گیری یه وسیله اولتراسوند کوچیک به کنترل قند خون خود بپردازند. این روش اونا رو از تزریق چندگانه انسولین در   روز بی نیاز کرده.این فوت وفن رو محققین دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و دانشگاه کارولینای شمالی Chapd Hillابداع کردن.

به گفته دکترZhen Guنویسنده ارشد این مقاله:این روش یه قدم بزرگ به سمت کنترل قند خون بدون درده. در این فوت وفن از نانو ذرات سازگارزیستی و قابل تجزیه استفاده شده. این ذرات به زیر پوست مریض تزریق می شن، نانو پارتیکلای موجود ازPLGAیا پلی لاکتیک –کو-گلیکولیک اسید ساخته شده و درون اونا از انسولین پرشده س.

هر کدوم از نانوذرات PLGAیا دارای یه لایه پوشاننده ای از کیتوزان (یه ماده دارای توانایی سازگاری زیستی که از پوسته میگو بدست میاد) با بار مثبت یا یه لایه پوشاننده از آلژینات (یه ماده دارای توانایی سازگاری زیستی طبیعی که در جلبکای دریایی پیدا میشه)هستش که دارای بارمنفیه.

وقتی که محلول نانو ذرات پوشونده شده با این دو ماده با هم مخلوط می شن بارهای منفی ومثبت سطوح پوششی اونا به هم جذب شده و از راه نیروی الکترواستاتیک تشکیل یه “شبکه نانو”رو میدن. وقتی که این ماده به زیر پوست تزریق می شه،این شبکه نانو، ذرات رو نزدیک به همدیگه نگه می داردو از پخش شدن اونا در بدن جلوگیری می کنه.

نانو ذرات PLGAبا لایه پوششی بروی سطح خود دارای منافذی هستن.وقتی که این نانو ذرات زیر پوست تزریق می شن انسولین از این نانو ذرات به سمت بیرون منتشر می شه اما مقدار زیادی انسولین در بدن پخش نمی شودزیرا به دلیل نیروی الکترواستاتیک شبکه نانو، انسولین  در دور و بر مخزن زیر پوست آویزون می مونه. این موضوع دلیل تولید دوزی از انسولین می شه که خیلی راحت به خون تحویل داده شده و قند خون رو کنترل می کنه.

بیماران گرفتار به دیابت نوع۱ یا بیماران گرفتار به دیابت نوع ۲ پیشرفته واسه انتقال قند از جریان خون به سلولها نیاز به تزریق روزانه انسولین در چند مرحله دارن.

به کار گیری این تکنولوژی جدید بیماران دیابتی رو از تزریق روزانه انسولین بی نیازمی کنه به جای تزریق روزانه انسولین اونا می تونن با به کار گیری یه وسیله قابل حمل که به اندازه کف دسته و بابکار بردن امواج اولتراسوند بروی محل شبکه نانو در زیر پوست خیلی راحت و بدون درد اندازه لازم انسولین خود رو از مخزن (از قبل پر شده ) وارد جریان خون کنن.

محققین می گن: این فوت وفن بخوبی عمل می کنه چون امواج اولتراسوند دلیل تحریک حبابای میکروسکوپی گاز در بافت شده و بطور موقت دلیل مشکل در شبکه نانو در لایه زیر پوستی می شه، این مشکل موجب می شه نانو ذرات از هم جدا شده و نیروی الکترواستاتیک بروی مخزن انسولین کم بشه این کار دلیل می گرددانسولین وارد خون شه، فرآیندی که از راه امواج اولتراسوند تسریع می شه و دلیل خروج  انسولین از مخزن می شه.

دکترYun jingمی گوید:ما میدونیم که این فوت وفن کارایی داردو میدونیم که چیجوری عمل می کنه اما هنوز در حال بررسی جزئیات دقیق کارکرد اون هستیم.

وقتی که امواج اولتراسوند قطع می شن نیروی الکترواستاتیک دوبارهً برقرار می شه و دلیل کشیدن نانو ذرات به درون شبکه نانو در کنار هم می شه. نانو ذرات پس از اون مقدار بیشتری انسولین منتشر می کنن و مخزن باید دوبارهًپر شه.

دکترGuمی گوید:واسه اثبات کارایی دستگاه، آزمایشاتی بروی موشهای گرفتار به دیابت نوع ۱ انجام دادیم.حالا خوبیش اینه یافته های بدست اومده کارایی و موفقیت این فوت وفن رو بخوبی ثابت کرد.آزاد شدن انسولین به جریان خون بسیار سریع صورت میگیره و نانو ذرات به اندازه ۱۰ روز می تونن مقادیر کافی انسولین رو واسه تنظیم قند خون آزاد کنن.

Jin Diدانشجوی دکتری آزمایشگاه دکترGuمی گوید:وقتی که انسولین مخزن تموم می شه نیاز به تزریق یه شبکه نانو ذرات جدید داریم،شبکه نانو ذرات قبلی حل شده و به طور کاملً در طول چند هفته به وسیله بدن جذب می شه.

این پیشرفت به میلیونا فرد گرفتار به دیابت در سراسر دنیا نوید روزای بهتری رو میده. محققان فکر می کنن باید بسختی کار کنن و این تحقیق رو با انجام آزمایشات بالینی برانسان تکمیل کنن.

منبع-http://diabetestma.org/

منبع : hidoctor.ir

دسته‌ها: سلامتی

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *