به کار گیری هورمون رشد قد خوب یا بد

  کوتاه قدی چقدر مشکل حساب می شه. هم اینکه اگه بی عدالتی در جامعه نسبت به کوتاه قدان اعمال می شه. باید ورداشته شه و از برخورد ناصحیح و بی عدالتی آمیز با کوتاه قدان جلوگیری شه. این بهتر از تجویز داروییه که ممکنه اثرات جانبی داشته باشه. در آخر باید اشاره کرد که با در نظر گرفتن فواید هورمون رشد به کار گیری این ماده فقط در مواقع ضرورت پیشنهاد می شه….

 

مقدمه:
هورمون رشد یکی از هورمونای طبیعیه که مشکل در تولید اون مخصوصا در اوایل رشد و دوران کودکی منتهی به نارساییایی در رشد اندامای بدن مانند کوتاهی قد می شه. این هورمون نه فقط می تونه مشکلات رشد رو برطرف کنه بلکه فواید دیگری هم واسه این هورمون مانند افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک و چیزای دیگه ای به جز اینا هم ذکر گردیده.
تولید این هورمون به صورت تجاری و به عنون دارو از قدیما در دستور کار محققان بوده.
هورمون رشد طبیعی با اینکه خاصیت اولیه خود رو حفظ کرده و انگار کاربرد مؤثرتری داشته باشه ولی تولید اون با مشکلاتی روبه رو بوده که میشه به آلودگی اون به پریون و یا دیگر موارد اشاره کرد. با در نظر گرفتن گسترش روشای مهندسی ژنتیک امکان تولید اون به روش کلونینگ در باکتری جفت و جور شده و هورمون رشد نوترکیب با این روش تولید گردیده. در این مقاله به مسائل اخلاقی به کار گیری هورمون رشد نوترکیب هم اینکه غلظت مناسب این هورمون واسه درمان، معنی کوتاه قدی در کودکان و شرایط صحت به کار گیری این دارو پرداخته شده.

هورمون رشد چیه؟
هورمون رشد (Growth Hormone) یه هورمون پلی پپتیدیه که تحت شرایط جسمی معمولی، به وسیله غده هیپوفیز قدامی ترشح می شه. ترشح هورمون رشد به وسیله غده هیپوفیز، تحت اثر غده هیپوتالاموس است که با ترشح «هورمون آزاد کننده هورمون رشد (Growth Hormone Releasing Hormone) دلیل شروع ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز می شه. هم اینکه غده هیپوتالاموس با ترشح سوماتوستاتین (Somatostatin) از ترشح هورمون رشد جلوگیری به عمل می آورد. طول عمر هورمون رشد در خون بسیار کوتاهه و هورمون رشد در این مدت کوتاه موفق می شه تا به کبد و خیلی از سلولهای دیگه برسه هورمون رشد با تولید IGF-1 اثرات مثبت خود رو بوجود میاره.
IGF-1 دلیل افزایش کندروسیتا (سلولای غضروفی) و در آخر رشد استخون می شه. هم اینکه اثر جسمی بر رشد عضلات داره. البته هورمون رشد مستقیما هم روی سلولای چربی یا آدیپوسیتا اثر میذاره به این صورت که در تجزیه تری گلیسرید و جلوگیری از تجمع لیپیدها در این سلولا نقش اجرا می کنه.

فواید هورمون رشد
براساس تحقیقات انجام شده فواید هورمون رشد عبارت ان از: افزایش نیرو، افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک، بهبود بخشیدن توانایی برگشت و بافت پوست، تقویت دستگاه قلبی عروقی، تقویت دستگاه ایمنی، کاهش چربی و کمک به کاهش وزن، جلوگیری از سفید شدن رنگ موها، ایجاد احساس خوب بودن، تقویت حواس مانند حس بینایی، کاهش فشار خون و کلسترول و تقویت تمایلات جنسی. پس کمبود هورمون رشد یا از دست دادن گیرنده هایی واسه این هورمون دلیل کاهش رشد بدن یا کوتولگی (dwarfism) می شه. البته افزایش ترشح هورمون رشد هم دلیل ایجاد بیماریایی می شه که بسته به سن متفاوت ان. غول پیکری (Gigantism) در اثر افزایش ترشح هورمون رشد در زمان نوجوانیه؛ اگه افزایش هورمون رشد در بزرگسالان دلیل آکرومگالی (Acromegaly) می شه.

تولید هورمون رشد
هورمون رشد رو به دو روش تولید می کنن:
۱- استخراج از جسد: قبل از پیشرفت فنون مهندسی ژنتیک و کاربرد فنون نوترکیبی ژنتیکی در تولید اجناس و فرآورده های جور واجور، هورمون رشد از جسد استخراج می شد و بیشتر در درمان کودکانی که رشد کندی داشتن کاربرد داشت. بیشتر از ۲۷۰۰۰ کودک در سراسر دنیا به وسیله این نوع هورمون مورد درمون قرار گرفتن ولی به دلیل کمبود این هورمون درمون به طورکامل نمی تونست صورت بگیره و باید مقدار کمتری به کار برده می شه و پس رشد کودک به کندی می گرایید. یکی دیگه از مشکلات ا ستفاده از این نوع هورمون رشد که دلیل شد از سال ۱۹۸۵ در آمریکا و خیلی از کشورای اروپایی کاربرد اون ممنوع شه پیدایش مریضی کروتزفلذجاکوب (GJD) بود. مریضی GJD سلولای عصبی ومغزی رو آلوده می سازه.
پس در مرحله استخراج هورمون رشد از غده هیپوفیز این هورمون هم ممکنه آلوده به عامل مریضی GJD (که پریون اسمشه و ساختمون اون پروتئینیه) شه. به خاطر همین امروزه هورمون رشد نوترکیب واسه درمون استفاده می شه.

۲- به کار گیری محرکا (Stimulants): محققانی مانند Sandy Shaw و Durk Pearson که روی افزایش طول عمر کار می کردن فهمیدن که میشه به وسیله اسیدهای آمینه مشخصی، غده هیپوفیز رو در جهت تولید هورمون رشد تحریک کرد. با به کار گیری این روش، دیگه لازم نیس که هورمون رشد رو چه به روش تزریقی چه خوراکی وارد بدن کرد بلکه این مواد به صورت کپسولای خوراکی استفاده میشن.
از مشکلات این روش اینه که اسیدهای آمینه ای که به عنوان محرک استفاده می شن در معده به وسیله مواد صفراوی تجزیه می گردن. پس وقتی که این اسیدها وارد جریان خون می شن تغییر شکل پیدا میکنن و یا اثر اولیه رو از دست میدن. بعضی از هورمونای رشد رو میشه با افشانه به زیر زبون زد تا بدون این که به معده بره از راه زبون جذب شه. ولی این محرکا رو نمیشه به این روش استفاده کرد چون ملکول اسید آمینه مورد نظر اون قدر بزرگ ان که قابل جذب شدن نیستن.

مسائل اخلاقی در به کار گیری هورمون رشد نوترکیب
به کار گیری میکروارگانیزمای تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک شده (Genetically Engineered Microorganisms) کلا مشکلاتی رو در بر داره که حتی این مشکلات در مورد میکروارگانیزمایی که فقط در محیط بسته مانند فرمانتورها استفاده میشن و به محیط خارج آزاد نمی شن هم صادقه. یکی از این مشکلات احتمال نشت این میکروارگانیزما به خارج از محیط آزمایشگاهه. عوامل زیادی در این مورد ممکنه نقش داشته باشن مانند نبود توجه محقق یا مسئولان آزمایشگاه در دفع مواد زاید فاضلاب شهری از راه سینکای آزمایشگاهی، سیستم تهویه ناجور و نبود تفکیک وسایل آزمایشگاهی و محل کار با میکروارگانیزم تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک. پس یه جنبه از مسائل اخلاقی در مورد تولید این جور میکروارگانیزم مربوط به ساخت میکروارگانیزم و مسائل مربوط به GMOه و جنبه دیگه مربوط به اثراتی که محصول تولید شده در برمیگرده.

علاوه بر مسائلی که هنگام آزادسازی این نوع میکروارگانیزم در محیط به وجود میاد مسائل دیگری هم باید مورد توجه قرار بگیره مانند احتمال وجود خود میکروارگانیزم در محصول تولید شده. یعنی اگه روند خالص سازی محصول به روش صحیحی انجام نشه ممکنه میکروارگانیزم هم در داخل محصولی که به صورت تجاری به بازار عرضه می شه وجود داشته باشه که این احتمال بسیار کمه.

ولی حتی در احتمال خیلی کم هم وجود میکروارگانیزم تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک در محصول تولید شده خطرات زیادی رو به دنبال داره که یکی از این مسائل انتقال ژن از میکروارگانیزم به موجودات زنده دیگه س مانند میکروارگانیزمایی که به عنوان فلور طبیعی در بدن وجود دارن.

چه بسا انتقال ژن کلون شده به میکروارگانیزم طبیعی بدن دلیل ایجاد میکروارگانیزم مریض کننده و خطرناکی شه که عواقب بعدی رو در بدن به دنبال داره. یه جور دیگه از مشکلاتی که ممکنه در اثر انتقال ژن از میکروارگانیسم مزبور در بدن به وجود بیاد ایجاد جهش در بدنه که بعضی از این جهشا ممکنه خطرناک باشه و منتهی به بیماریای خطرناکی مانند سرطان شه. پس باید در مورد کاربرد این جور میکروارگانیزما احتیاطا و پیشنهادای معینی انجام گیرد تا از بخش میکروارگانیزم به طور کامل اطمینان انجام بشه.

خطرات درمان با هورمون رشد نوترکیب (rGH therapy)
به کار گیری هورمون رشد نوترکیب در کوتاه مدت اثرات جانبی کمی داره ولی خطرات احتمالی این هورمون در دراز مدت هنوز شناخته نشده. یکی از این مسائل تولید آنتی بادی علیه این هورمونه که اندازه اون ۱۰ درصد یا کمتره و این مقدار آنتی بادی تا الان اثر کلینیکی خاصی نداشته.

یکی از خطراتی که ممکنه درمان دراز مدت با rGH به وجود آورد ایجاد آسیب جسمی یا ذهنیه که در اثر تزریق دراز مدت هورمون رشد ایجاد می شه. هم اینکه یه تحقیق نشون داده که کودکان مریضی که واسه درمان از هورمون رشد استفاده کردن به طور غیرمعمول لاغر و دارای عضلات ناجور شدن که این حالت به دلیل افزایش سوخت وساز سلولی بوده.

بعضی از محققان فکر می کنن که از دید تئوری، بین هورمون رشد نوترکیب و ایجاد سرطان رابطه ای هست به این صورت که هورمون رشد نوترکیب دلیل افزایش سنتز rGF به وسیله کبد می شه که این ماده ممکنه خطر دچار شدن به سرطان رو زیاد کنه. هم اینکه گزارشایی مربوط به افزایش خطر دچار شدن به بیماریایی مثل سرطان خون، لنفوما و تومور در مریضایی که از rGF به همراه شیمی درمانی و پرتودرمانی استفاده می کنن هست.

مسائل اخلاقی در درمان مشکل کودکان با به کار گیری هورمون رشد نوترکیب
یکی از کاربرده های مهم هورمون رشد نوترکیب برطرف کردن مشکلات ایجاد شده در کودکانه. مثلا میشه به کوتاهی قد اشاره کرد. پس کودکان یکی از مهمترین استفاده کنندگان هورمون رشد نوترکیب ان. یکی از ملاحظات در مورد به کار گیری هورمون رشد در درمان کودکان، غلظت یا مقدار هورمون رشد به کار برده شده که غلظت به کار برده شده کافی یا ناکافیه.

از مشکلات دیگه که نمیشه به اون جواب روشن هم داد اینه که غلظت به کار برده شده از هورمون رشد دلیل می شه که کودک به رشد کافی موقع بلوغ برسه یا خیر. و یا رشدی که کودک در اثر هورمون رشد به دست می آورد مشکل اجتماعی اونو برطرف می کنه یا خیر.

از مشکلات دیگه، هزینه سنگین به کار گیری این دارو (هورمون رشد نوترکیب) است چون کودک باید در هفته، سه الی چهار بار از این دارو استفاده کنه. پس خونواده اون باید هزینه زیادی رو تحمل کنن. در این حالت باید این مورد رو در نظر داشت که کوتاه قدی یه نقصه یا یه مریضی. خیلی از خونواده ها تمایل دارن که فرزندانی بلند قد داشته باشن با این تصور که بلندی قد در جامعه یه مزیت حساب می شه و دلیل موفقیت و مقبولیت فرد می شه.

از این رو تلاش می کنن که فرزندان خود رو با دارو درمان مورد درمان قرار بدن. پس باید این موضوع مورد توجه قرار بگیره که چقدر مشکل در کودک به عنوان مریضی حساب می شه. مثلا، کوتاه قدی چقدر مشکل حساب می شه. هم اینکه اگه بی عدالتی در جامعه نسبت به کوتاه قدان اعمال می شه. باید ورداشته شه و از برخورد ناصحیح و بی عدالتی آمیز با کوتاه قدان جلوگیری شه. این بهتر از تجویز داروییه که ممکنه اثرات جانبی داشته باشه. در آخر باید اشاره کرد که با در نظر گرفتن فواید هورمون رشد به کار گیری این ماده فقط در مواقع ضرورت پیشنهاد می شه.

البته باید توجه داشت که غلظت مناسب از این دارو و اندازه مناسب از این داروها به کار برده شه و اونم واسه درمان آدمایی که واقعا به اون احتیاج دارن.
منبع: فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری

مقدمه:
هورمون رشد یکی از هورمونای طبیعیه که مشکل در تولید اون مخصوصا در اوایل رشد و دوران کودکی منتهی به نارساییایی در رشد اندامای بدن مانند کوتاهی قد می شه. این هورمون نه فقط می تونه مشکلات رشد رو برطرف کنه بلکه فواید دیگری هم واسه این هورمون مانند افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک و چیزای دیگه ای به جز اینا هم ذکر گردیده.
تولید این هورمون به صورت تجاری و به عنون دارو از قدیما در دستور کار محققان بوده.
هورمون رشد طبیعی با اینکه خاصیت اولیه خود رو حفظ کرده و انگار کاربرد مؤثرتری داشته باشه ولی تولید اون با مشکلاتی روبه رو بوده که میشه به آلودگی اون به پریون و یا دیگر موارد اشاره کرد. با در نظر گرفتن گسترش روشای مهندسی ژنتیک امکان تولید اون به روش کلونینگ در باکتری جفت و جور شده و هورمون رشد نوترکیب با این روش تولید گردیده. در این مقاله به مسائل اخلاقی به کار گیری هورمون رشد نوترکیب هم اینکه غلظت مناسب این هورمون واسه درمان، معنی کوتاه قدی در کودکان و شرایط صحت به کار گیری این دارو پرداخته شده.

هورمون رشد چیه؟
هورمون رشد (Growth Hormone) یه هورمون پلی پپتیدیه که تحت شرایط جسمی معمولی، به وسیله غده هیپوفیز قدامی ترشح می شه. ترشح هورمون رشد به وسیله غده هیپوفیز، تحت اثر غده هیپوتالاموسه که با ترشح «هورمون آزاد کننده هورمون رشد (Growth Hormone Releasing Hormone) دلیل شروع ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز می شه. هم اینکه غده هیپوتالاموس با ترشح سوماتوستاتین (Somatostatin) از ترشح هورمون رشد جلوگیری به عمل می آورد. طول عمر هورمون رشد در خون بسیار کوتاهه و هورمون رشد در این مدت کوتاه موفق می شه تا به کبد و خیلی از سلولهای دیگه برسه هورمون رشد با تولید IGF-1 اثرات مثبت خود رو بوجود میاره.
IGF-1 دلیل افزایش کندروسیتا (سلولای غضروفی) و در آخر رشد استخون می شه. هم اینکه اثر جسمی بر رشد عضلات داره. البته هورمون رشد مستقیما هم روی سلولای چربی یا آدیپوسیتا اثر میذاره به این صورت که در تجزیه تری گلیسرید و جلوگیری از تجمع لیپیدها در این سلولا نقش اجرا می کنه.

فواید هورمون رشد
براساس تحقیقات انجام شده فواید هورمون رشد عبارت ان از: افزایش نیرو، افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک، بهبود بخشیدن توانایی برگشت و بافت پوست، تقویت دستگاه قلبی عروقی، تقویت دستگاه ایمنی، کاهش چربی و کمک به کاهش وزن، جلوگیری از سفید شدن رنگ موها، ایجاد احساس خوب بودن، تقویت حواس مانند حس بینایی، کاهش فشار خون و کلسترول و تقویت تمایلات جنسی. پس کمبود هورمون رشد یا از دست دادن گیرنده هایی واسه این هورمون دلیل کاهش رشد بدن یا کوتولگی (dwarfism) می شه. البته افزایش ترشح هورمون رشد هم دلیل ایجاد بیماریایی می شه که بسته به سن متفاوت ان. غول پیکری (Gigantism) در اثر افزایش ترشح هورمون رشد در زمان نوجوانیه؛ اگه افزایش هورمون رشد در بزرگسالان دلیل آکرومگالی (Acromegaly) می شه.

تولید هورمون رشد
هورمون رشد رو به دو روش تولید می کنن:
۱- استخراج از جسد: قبل از پیشرفت فنون مهندسی ژنتیک و کاربرد فنون نوترکیبی ژنتیکی در تولید اجناس و فرآورده های جور واجور، هورمون رشد از جسد استخراج می شد و بیشتر در درمان کودکانی که رشد کندی داشتن کاربرد داشت. بیشتر از ۲۷۰۰۰ کودک در سراسر دنیا به وسیله این نوع هورمون مورد درمون قرار گرفتن ولی به دلیل کمبود این هورمون درمون به طورکامل نمی تونست صورت بگیره و باید مقدار کمتری به کار برده می شه و پس رشد کودک به کندی می گرایید. یکی دیگه از مشکلات ا ستفاده از این نوع هورمون رشد که دلیل شد از سال ۱۹۸۵ در آمریکا و خیلی از کشورای اروپایی کاربرد اون ممنوع شه پیدایش مریضی کروتزفلذجاکوب (GJD) بود. مریضی GJD سلولای عصبی ومغزی رو آلوده می سازه.
پس در مرحله استخراج هورمون رشد از غده هیپوفیز این هورمون هم ممکنه آلوده به عامل مریضی GJD (که پریون اسمشه و ساختمون اون پروتئینیه) شه. به خاطر همین امروزه هورمون رشد نوترکیب واسه درمون استفاده می شه.

۲- به کار گیری محرکا (Stimulants): محققانی مانند Sandy Shaw و Durk Pearson که روی افزایش طول عمر کار می کردن فهمیدن که میشه به وسیله اسیدهای آمینه مشخصی، غده هیپوفیز رو در جهت تولید هورمون رشد تحریک کرد. با به کار گیری این روش، دیگه لازم نیس که هورمون رشد رو چه به روش تزریقی چه خوراکی وارد بدن کرد بلکه این مواد به صورت کپسولای خوراکی استفاده میشن.
از مشکلات این روش اینه که اسیدهای آمینه ای که به عنوان محرک استفاده می شن در معده به وسیله مواد صفراوی تجزیه می گردن. پس وقتی که این اسیدها وارد جریان خون می شن تغییر شکل پیدا میکنن و یا اثر اولیه رو از دست میدن. بعضی از هورمونای رشد رو میشه با افشانه به زیر زبون زد تا بدون این که به معده بره از راه زبون جذب شه. ولی این محرکا رو نمیشه به این روش استفاده کرد چون ملکول اسید آمینه مورد نظر اون قدر بزرگ ان که قابل جذب شدن نیستن.

مسائل اخلاقی در به کار گیری هورمون رشد نوترکیب
به کار گیری میکروارگانیزمای تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک شده (Genetically Engineered Microorganisms) کلا مشکلاتی رو در بر داره که حتی این مشکلات در مورد میکروارگانیزمایی که فقط در محیط بسته مانند فرمانتورها استفاده میشن و به محیط خارج آزاد نمی شن هم صادقه. یکی از این مشکلات احتمال نشت این میکروارگانیزما به خارج از محیط آزمایشگاهه. عوامل زیادی در این مورد ممکنه نقش داشته باشن مانند نبود توجه محقق یا مسئولان آزمایشگاه در دفع مواد زاید فاضلاب شهری از راه سینکای آزمایشگاهی، سیستم تهویه ناجور و نبود تفکیک وسایل آزمایشگاهی و محل کار با میکروارگانیزم تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک. پس یه جنبه از مسائل اخلاقی در مورد تولید این جور میکروارگانیزم مربوط به ساخت میکروارگانیزم و مسائل مربوط به GMOه و جنبه دیگه مربوط به اثراتی که محصول تولید شده در برمیگرده.

علاوه بر مسائلی که هنگام آزادسازی این نوع میکروارگانیزم در محیط به وجود میاد مسائل دیگری هم باید مورد توجه قرار بگیره مانند احتمال وجود خود میکروارگانیزم در محصول تولید شده. یعنی اگه روند خالص سازی محصول به روش صحیحی انجام نشه ممکنه میکروارگانیزم هم در داخل محصولی که به صورت تجاری به بازار عرضه می شه وجود داشته باشه که این احتمال بسیار کمه.

ولی حتی در احتمال خیلی کم هم وجود میکروارگانیزم تغییر یافته از راه مهندسی ژنتیک در محصول تولید شده خطرات زیادی رو به دنبال داره که یکی از این مسائل انتقال ژن از میکروارگانیزم به موجودات زنده دیگه س مانند میکروارگانیزمایی که به عنوان فلور طبیعی در بدن وجود دارن.

چه بسا انتقال ژن کلون شده به میکروارگانیزم طبیعی بدن دلیل ایجاد میکروارگانیزم مریض کننده و خطرناکی شه که عواقب بعدی رو در بدن به دنبال داره. یه جور دیگه از مشکلاتی که ممکنه در اثر انتقال ژن از میکروارگانیسم مزبور در بدن به وجود بیاد ایجاد جهش در بدنه که بعضی از این جهشا ممکنه خطرناک باشه و منتهی به بیماریای خطرناکی مانند سرطان شه. پس باید در مورد کاربرد این جور میکروارگانیزما احتیاطا و پیشنهادای معینی انجام گیرد تا از بخش میکروارگانیزم به طور کامل اطمینان انجام بشه.

خطرات درمان با هورمون رشد نوترکیب (rGH therapy)
به کار گیری هورمون رشد نوترکیب در کوتاه مدت اثرات جانبی کمی داره ولی خطرات احتمالی این هورمون در دراز مدت هنوز شناخته نشده. یکی از این مسائل تولید آنتی بادی علیه این هورمونه که اندازه اون ۱۰ درصد یا کمتره و این مقدار آنتی بادی تا الان اثر کلینیکی خاصی نداشته.

یکی از خطراتی که ممکنه درمان دراز مدت با rGH به وجود آورد ایجاد آسیب جسمی یا ذهنیه که در اثر تزریق دراز مدت هورمون رشد ایجاد می شه. هم اینکه یه تحقیق نشون داده که کودکان مریضی که واسه درمان از هورمون رشد استفاده کردن به طور غیرمعمول لاغر و دارای عضلات ناجور شدن که این حالت به دلیل افزایش سوخت وساز سلولی بوده.

بعضی از محققان فکر می کنن که از دید تئوری، بین هورمون رشد نوترکیب و ایجاد سرطان رابطه ای هست به این صورت که هورمون رشد نوترکیب دلیل افزایش سنتز rGF به وسیله کبد می شه که این ماده ممکنه خطر دچار شدن به سرطان رو زیاد کنه. هم اینکه گزارشایی مربوط به افزایش خطر دچار شدن به بیماریایی مثل سرطان خون، لنفوما و تومور در مریضایی که از rGF به همراه شیمی درمانی و پرتودرمانی استفاده می کنن هست.

مسائل اخلاقی در درمان مشکل کودکان با به کار گیری هورمون رشد نوترکیب
یکی از کاربرده های مهم هورمون رشد نوترکیب برطرف کردن مشکلات ایجاد شده در کودکانه. مثلا میشه به کوتاهی قد اشاره کرد. پس کودکان یکی از مهمترین استفاده کنندگان هورمون رشد نوترکیب ان. یکی از ملاحظات در مورد به کار گیری هورمون رشد در درمان کودکان، غلظت یا مقدار هورمون رشد به کار برده شده که غلظت به کار برده شده کافی یا ناکافیه.

از مشکلات دیگه که نمیشه به اون جواب روشن هم داد اینه که غلظت به کار برده شده از هورمون رشد دلیل می شه که کودک به رشد کافی موقع بلوغ برسه یا خیر. و یا رشدی که کودک در اثر هورمون رشد به دست می آورد مشکل اجتماعی اونو برطرف می کنه یا خیر.

از مشکلات دیگه، هزینه سنگین به کار گیری این دارو (هورمون رشد نوترکیب) است چون کودک باید در هفته، سه الی چهار بار از این دارو استفاده کنه. پس خونواده اون باید هزینه زیادی رو تحمل کنن. در این حالت باید این مورد رو در نظر داشت که کوتاه قدی یه نقصه یا یه مریضی. خیلی از خونواده ها تمایل دارن که فرزندانی بلند قد داشته باشن با این تصور که بلندی قد در جامعه یه مزیت حساب می شه و دلیل موفقیت و مقبولیت فرد می شه.

از این رو تلاش می کنن که فرزندان خود رو با دارو درمان مورد درمان قرار بدن. پس باید این موضوع مورد توجه قرار بگیره که چقدر مشکل در کودک به عنوان مریضی حساب می شه. مثلا، کوتاه قدی چقدر مشکل حساب می شه. هم اینکه اگه بی عدالتی در جامعه نسبت به کوتاه قدان اعمال می شه. باید ورداشته شه و از برخورد ناصحیح و بی عدالتی آمیز با کوتاه قدان جلوگیری شه. این بهتر از تجویز داروییه که ممکنه اثرات جانبی داشته باشه. در آخر باید اشاره کرد که با در نظر گرفتن فواید هورمون رشد به کار گیری این ماده فقط در مواقع ضرورت پیشنهاد می شه.

البته باید توجه داشت که غلظت مناسب از این دارو و اندازه مناسب از این داروها به کار برده شه و اونم واسه درمان آدمایی که واقعا به اون احتیاج دارن.
منبع: فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری

دسته‌ها: سلامتی

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *