گلیکوژن عضله واسه دوباره سازی (ATP) جهت انقباض همیشگی عضلانی به کار برده می شه. همون طوری که در فصل قبل گفته شد، گلیکوژن در تارهای عضلانی FT تنها منبع سوخت واسه دستگاه انرژی اسید لاکتیکه که در نوع تمرین بی هوازی شدید استفاده می شه. هم اینکه، گلیکوژن در تار عضلانی ST سوخت برتر واسه سیستم انرژی اکسیژن در بین ورزش هوازی شدیده.

به کار گیری کربوهیدرات در بین فعالیت ورزشی

مقدار مصرف منابع گلیکوژن عضله، ً به چگونگی شدت تمرین وابسته. اگه ورزش بی هوازی خیلی شدید انجام می دید، گلیکوژن رو در تارهای FT به مقدار زیاد و سریعی استفاده می کنین، این نوع از ورزشا ممکنه به تولید سریع اسید لاکتیک و به دنبال اون افزایش خستگی زودرس منجر شه.

در بین ورزشای هوازی از ترکیب گلیکوژن عضله و چربیا به عنوان منابع انرژی در تارهای عضلانی FT خودتون استفاده می کنین. ولی، همون طوری که شدت ورزش هوازی خودتون رو بالا می برید، از گلیکوژن بیشتری نسبت به چربیا استفاه می کنین، چون گلیکوژن سوخت مناسب تریه.

واقعا، وقتی که از گلیکوژن به جای چربی استفاده می کنین، متناسب با تجربه ای که دارین، حدود هفت درصد انرژی بیشتری رو به دست میارید. اگه از آمادگی بسیار خوبی برخوردارید، ممکنه قادر به به کار گیری گلیکوژن عضلانی در تارهای ST خودتون باشین و ورزشتان در درصد بالایی از بیشترین حد اکسیژن مصرفی بدون تجمع زیاد اسید لاکتیک اجرا خواهد شه و پس، تمرین رو تو یه مدت زمان طولانی ادامه میدید.

کربوهیدراتا و خستگی

متأسفانه در حالت عادی نمیشه مقدار زیادی گلیکوژن در عضلات ذخیره کرد؛ پس، مقدار گلیکوژن عضلانی ممکنه فقط واسه یه ساعت ورزش شدید هوازی دووم داشته باشه. همون طوری که ذخایر گلیکوژن عضلانی درحین ورزشای طولانی خالی می شه، خون کمک می کنه تا واسه حفظ تولید انرژی تو یه سطح معینی گلوکز رو از کبد به عضلات آزاد کنه. ولی چون ذخایر گلیکوژن کبد هم محدوده، در آخرً کبد واسه جفت و جور گلوکز مناسب خون ضعیف می شه.

به روشای جور واجور منابع محدود کربوهیدرات بدن در خستگی دخالت دارن.

در مسابقات استقامتی با انفجارهای سریع متناوب در مدت زمان طولانی مثل: فوتبال و بسکتبال و هم مسابقات هوازی طولانی مثل دو ماراتن(km195/42) مؤثرتره.

از پایهً یه بازیکن فوتبال، نود دقیقه یا بیشتر رو با سرعت زیاد در فواصل پراکند، دوهای بسیار سریع با زمانای برگشت به حال اولیه کم همراه با دویدنای طولانی، نرم و آهسته (jogging) می دود. در بین دوهای خیلی سریع تارهای عضلانی FT به سرعت گلیکوژن رو مورد استفاه قرار میدن، در آخر، در طول مراحل پایانی نیمه دوم مسابقه، گلیکوژن این تارها، واسه تحمل دوهای خیلی سریع ممکنه کاهش پیدا کنه. این نبود توانایی واسه حفظ سرعت مطلوب در طول بازی نمونه ای از خستگیه.

تو یه دوی ماراتن خستگی به دلیلای زیادی اتفاق میفته:

اول اینکهً کاهش گلوکز خون این دوندگان، مغز رو از منبع انرژی اصلی خود محروم کرده و در آخرً دونده احساس ضعف می کنه.

دوم اینکهً تخلیه گلیکوژن در تارهای عضلانیST در آخر مسابقه، ممکنه اثرات مختلفی برجا بزاره. هرچند واسه تارهای ST چربی به عنوان یه منبع انرژی لازم هستش و چون سیستم انرژی اکسیژن نمی تونه به همون سرعتی که (ATP) از گلیکوژن تأمین می کنه، از چربی تأمین کنه، سرعت، کم کم کاهش پیدا می کنه. اگه بخواین سرعتتان رو با تولید مقدار (ATP) کافی حفظ کنین، تعداد تارهای عضلانی FT جدیدی لازم دارین. از اونجایی که مشخص شده که انرژی روانی، تارهای عضلانی FT رو فعال می کنه، پس حفظ سرعتتان از نظر روانی استرس زا و خسته کننده هستش.

پرواضحه، نظریه اساسی زیر، به کار گیری کربوهیدراتا رو به عنوان یه کمک نیروزا در جهت حفظ سطوح گلوکز مناسب خون و گلیکوژن عضله در بین ورزشای شدید طولانی مورد پشتیبانی قرار میده.

.

منبع :

جمع آوری به وسیله بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکا

  • مطالب در رابطه
دسته‌ها: سلامتی

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *