کيفيت زندگی کاری

(کيفيت زندگی کاری)1 ابتدا در اروپا و طی دهه پنجاه (59-1950) ابداع شد و بر اساس تحقيقات اريک تريست2 و همکارانش در دانشکده تاويتاک در زمينه روابط انسانی در لندن شکل گرفت.

پژوهش های ياد شده هم بعد فنی و هم بعد انسانی سازمان ها را بررسی و چگونگی روابط بين آنها را ارزيابی کرد که باعث به وجود آمدن سيستم های تکنيکی- اجتماعی (سوسيو تکنيکال) مربوط به طراحی شغل شد که امروزه در ايالات متحده آمريکا بيشترين اقدامات مربوط به Q.W.L را تحت پوشش قرار می دهد .متخصصان اوليه Q.W.L در بريتانيا،ايرلند،نروژ،سوئد طراحی های شغل را برای هماهنگی هر په بهتر و منسجم تر کردن کارکنان و تکنولوژی ايجاد کردند. (قنبری بناب ، 1387)

فعاليت Q.W.L آنها عمدتآ با مشارکت اتحاديه ها و مديريت در طراحی کار ،تدوين شده است و باعث به وجود آمدن طراحی هايی از مشاغل شدکه برای کارکنان سطوح بالاتری از منزلت (اعتبار شغلی) تنوع شغلی و باز خورد اطلاعاتی مربوط به نتايج را به ارمغان آورد.

احتمالآ بارزترين مشخصه های Q.W.L پديدار شدن و توسعه گروههای کاری خود گردان به عنوان شکل جديدی از طراحی کار بود اين گروهها متشکل از کارمنان با مهارتهای متعدد (مهارتهای چند گانه ) بوده است که اطلاعات و استقلال(آزادی) عمل ضروری را برای طراحی و اداره عمليات شغل خودشان را داشته اند .(سلام پور ، 1387)

 

 

 

 

 

 

 

 

1 QUALITY OF WORK LIFE

2 ERICK&TRIST

مفاهيم کيفيت زندگی کاری

کيفيت زندگی کاری عبارت است از عکس العمل کارکنان نسبت به کار، به ويژه پيامدهای فردی آن در ارضای شغلی و سلامت روحی:

با استفاده از اين تعريف کيفيت زندگی کاری بر پيامدهای شخصی،تجربه کاری و چگونگی بهبود کار در عبارت زير بر پيامدهای فردی منطبق است که شامل موارد زير است:

1- پرداخت کافی ومناسب

2- شرايط کاری امن و سالم

3- فرصت برای به کار گيری و توسعه بی واسطه استعدادهای انسانی

4- فرصت برای امنيت و رشد و مداوم در آينده

5- انسجام اجتماعی در سازمان کار

6- حقوق فردی در سازمان کار

7- کار و کل فضای زندگی

8- ارتباط اجتماعی زندگی کار (نیرویی ، 1382 )

بهره وری و کيفيت زندگی کاری

بهره وری مفهومی است جامع و کلی که افزايش آن به عنوان يک ضرورت برای ارتقای کيفيت زندگی کاری حتمی است.

نسبت به ترکيب اين عوامل بر محصولات ،معياری برای سنجش و بهره وری است .

کارآيی

نسبت بازده واقعی به دست آمده در بازرسی استاندارد و باز دهی تعيين شده (مورد انتظار) کارآيی است .

در واقع کارآيی نسبت مقدار کاری است که انجام می شود به مقدارکاری که بايد انجام می شده.

به عبارت ديگر کارآيی استفاده درست از منابع موجود است.

 

اثر بخشی

اثر بخشی ،عبارت است از درجه و ميزان نيل به اهداف تعيين شده است.

اثر بخشی نشان می دهد که تا چه ميزان ،بر اثر تلاش انجام شده نتايج مورد نظر حاصل شده است.

در واقع اثر بخشی مرتبط با عملکرد و فراهم آوردن رضايت انسان از تلاش های انجام شده و کارآيی مرتبط با بهره برداری صحيح از منابع است . به بيان ديگر اثر بخشی انجام کارهای درست است.

کارآيی جنبه کمی و اثر بخشی جنبه کيفی دارد.

ارتباط کارآيی و اثر بخشی با بهره وری

بهره وری = اثر بخشی + کارآيی

بهره وری = اجرای کارهای درست + اجرای درست کارها

بهره وری منابع انسانی1 (H.R.P)

بهره وری در يک تعريف ساده عبارت است از : نسبت برون داده به درون داده.

بهره وری = برون داده/ درون داده

بهره وری =ميزان توليد +ميزان کيفيت + ميزان رضايت مشتری +……

منابع انسانی+ منابع مالی + اطلاعات + تکنولوژی+……. (مهداد، 1389)