رابطه بازنشستگی باسلامت روانی

بازنشستگی تاحدی ازهم پارگی رو در زندگی فرد بازنشسته رو مي‌کنه، اما این در مورد زندگی بعضی از افراد جدی تراز بقیه دیده مي‌شه.به ویژه آدمایی که در دگرگونیها  تحمل کم ازخود نشون مي‌بدن، در بازنشستگی دچار مشکل می شن.اینجور اشخاصی انعطاف پذیر نمي‌باشن. ازاین رو پیش بینی مي‌شه که افراد سخت گیر وانعطاف ناپذیر که کم تغییرات در وضع موجود راجدی مي‌پندارند، آدمایی باشن  که در بازنشستگی دچار مشکل مي‌شن (اسماعیلی شیرازی،1379).

موافقت بابازنشستگی به تأییدشدن به وسیله اعضای خونواده ودید افراد خونواده ازجهان در زمان بازنشستگی بستگی داره(اسمیت[1]،1997). هم اینکه،تحت اثر عوامل روانی فرد وموقعیتی که گذر در اون صورت مي‌گیرد،قرار داره. دلبستگی شدید کمي‌به کار (کارا تموم وقت،کارای طولانی)،نبود کنترل روی گذر،اضطراب بازنشستگی (انتظارات منفی قبل از بازنشستگی )، نمرات کم ازخود مفید بودن از عوامل پیش بینی کننده موافقت سخته(منکزو ون سالنج[2]،2005).رضایت از بازنشستگی بافعالیتهای بعد از بازنشستگی در ارتباطه وعلایق تازه،اهداف فردی ورضایت ازبازنشستگی در ارتباطه وعلایق تازه، اهداف فردی ورضایت رابهبود مي‌بخشه(لابک،تامپسون، شنکلند،2005).

خونواده

بازنشستگی با افسردگی بیشتر در ارتباطه.کار به فرد قدرت مي‌بده وبازنشستگی باعث پایین اومدن سطح سلامتی مي‌شه. فعالیتهای روزانه بازنشستگان تنوع واستقلال عمل بیشتری داره وبیشتر قابل کنترله ولی این فعالیتها کمتر باحل مسأله سروکار دارن واز پیچیدگی کمتری دارن، پس زیاد خوب نیستن(درنتیا[3]،1999).

بازنشستگی واسه بیشتر افراد،یه رویدادتنش زای بسیار مهم یا یه بحران در زندگی نیس (ماتیلا، جاکما و سالوکنگس[4]،1989)وهیچ اثر مهمي‌بر سلامت روان یامقدار مشارکت اجتماعی نداره (فلویدوهمکاران[5]،1992).برعکس،بیشترً به عنوان یه تغییر مثبت تجربه مي‌شه(جاکما، ساری جاروی و سالوکنگس[6]،1993).

گذر به بازنشستگی در دوسال آخر واسه مردان همراه باروحیه بالا صورت مي‌گیرد واین در حالیه که به بازنشستگی در دوسال آخر واسه مردان همراه باروحیه بالا صورت مي‌گیرد واین در حالیه که بازنشستگی همیشگی باعلائم بیشتر افسردگی در مردان در ارتباطه(کیم ومان[7]،2002). کارکرد سلامت روانی در بین آدمایی که به کار ادامه مي‌بدن، بدتر مي‌شه، ولی در بین افراد بازنشسته بهتر مي‌شه(مین، مارتی کاینن، همینگ ایشون، استنسفلد، مارموت[8]،2003).

 

2-5-5- رابطه بازنشستگی باسلامت جسمی

وقتی فردی بازنشسته مي‌شه، عوامل زیادی بر سلامتی اوتأثیر مي‌گذارد. منابع اقتصادی، روابط اجتماعی، و منابع فردی مثل سلامتی وویژگیها شخصیتی،سه دلیلی هستن که در نوشته ها با عنوان عوامل مهم سلامتی در بازنشستگی مشخص شده(لابک وتامپسون[9]،2005).

شخصیت

فردی که از سلامتی کافی برخوردار نیس ارزیابیهای اون در مورد بازنشستگی منفیه(بک[10]،1982) و نگاه مثبتی نسبت به بازنشستگی نداره(ماترن ورایتز[11]،2004). ازطرفی سلامتی مربوط به بازنشستگی و منفی گرایی درمورد بازنشستگی بافعالیت کم، سلامت جسمی وروانی کم ورضایت کم از زندگی در سالهای بعد از بازنشستگی رابطه مي‌یابد(بریت وایت،گیبسن وباسلی[12]،1986).

کلا مي‌توان گفت بازنشستگی یه تجربه مضر واسه رضایت از سلامتی افراد سن بالا نیس. چون، هیچ رابطه منفی مهمي‌بین بازنشستگی وسلامت جسمي‌وروانی به دست نیامده(بتان کورت[13]، 1989).یافته های تحقیق جاکما وسالوکنگس(1991) هم نشون داد بازنشستگی اثر آشکاری بر سلامت جسمی فرد نداره.در تحقیق گال، اوانز وهاورد[14](1997)هم اثر مثبت بازنشستگی مورد تأیید قرار گرفته.

 

[1] Smith

[2] Henkens& Van Solinge

[3] Drentea

[4] Mattilla,Joukamaa&Salokangas

[5] Floyd et al

[6] Saarijarvi

[7] Kim&Moen

[8] Mein , Martikainen , Hemingway , Stansfeld , Marmot

[9] Lobeck M., Thompson A.R

[10] Beck

[11] Mutran &Reitzes

[12] Braithwaite, Gibson& Bosly

[13] Betancourt

[14] Gall, Evans &Howard