شاخص‏هاي ارزيابي عملكرد سازمان‏ها

براي سنجش و عملكرد هر سازمان (اعم از سازندگان كالاها يا ارائه‏دهندگان خدمات)، معيارها و شاخص‏هاي گوناگون و متفاوتي مورد استفاده قرار مي‏گيرد. برخي از شاخص‏هايي كه بيش از ساير معيارهاي ارزيابي عملكرد رايج‏تر مي‏باشند عبارتند از (طاهري،1384، 17):

اثربخشي[1] با پاسخ سئوالاتي از اين قبيل معلوم مي‏شود كه: آيا براي رسيدن به هدف‏هاي سازمان فعاليت‏هاي درستي را انجام مي‏دهيم؟ آيا مشكلات سازمان را به درستي تشخيص داده‏ايم، و درصدد رفع آنها برآمده‏ايم، به طوري كه به هدف‏هاي سازمان در موعد مقرر دست يابيم؟ درجه دسترسي به هدف‏هاي از پيش تعيين شده در هر سازمان، ميزان اثربخشي در آن سازمان را نشان مي‏دهد (طاهري، 1384، 17).

كارايي[2] بازده يا نسبت كار انجام شده به منابع مصرف شده و انجام امري به بهترين طريق و بوسيله فرد حائز شرايط در بهترين محل و مناسب‏ترين وقت نيز تعريف گرديده است (فرهمند، 1379، 173).

كيفيت[3] يعني ميزان مرغوبيت محصول يا ارائه خدمتي بالاتر از حد متوسط، با توجه به قيمت مناسب و قابل رويت (نجف بيگي، 1387، 154).

نوآوري[4] به ميزان تطابق محصولات توليدي و فرايندهاي توليدي يك سازمان در قبال تغييرات تقاضا و نيازهاي جديد مشتريان، تغييرات تكنولوژي و ساخت محصولات جديد گفته مي‏شود.

نوآوري به منظور برآورد نيازهاي جديد مشتريان يا ايجاد تقاضاي جديد و كسب سهم بيشتر در بازار در مقايسه با رقبا انجام مي‏پذيرد (طاهري، 1384، 18).

بهره‏وري[5] را صاحبنظران، نسبت بازده سيستم توليدي به مقداري كه از يك يا چند عامل توليد به كار گرفته شده است و همچنين به عنوان معيار عملكرد يا قدرت و امكانات موجود براي توليد كالا يا خدمت معين تعريف نموده‏اند (ابطحي و كاظمي، 1383، 21).

كيفيت زندگي كاري[6] به اين موضوع مربوط مي‏شود كه سازمان تا چه ميزان به برقراري ايمني در محيط‏كار، امنيت شغلي در سازمان، پرورش استعداد كاركنان خود و بالا بردن مهارت‏هاي آنان از راههاي گوناگون و به عبارتي ديگر ايجاد رضايت شغلي آنان از محيط كار قادر مي‏باشند (طاهري، 1384، 18).

[1].Effectiveness

[2].Efficiency

[3].Quality

[4] .Innovation

[5].Productivity

[6].Quality of Work Life